Nou, volgens mij weet je precies dat zingen voor iedereen is, en niet aan gender of geslacht gebonden. Wat in me opkomt; zou het kunnen zijn dat je dit als smoes voor jezelf hebt omdat je bang bent voor de reacties op je zingen?
En als het als slecht wordt bekritiseerd dat je dan de schuld kan geven aan dat zingen sowieso voor meisjes is dus it was doomed to fail anyway om faalangst in je hoofd een goed exit strategie te laten hebben?
Else voor het vertellen aan je ouders, als ze in een koor zitten zullen ze het vast goed oppakken. Ze snappen een boel wat er bij zingen komt kijken, zoals emotie en expressie. En ook nog eens een deelbare vorm van emotie en expressie. Dus waarom zouden ze er niet echter staan?
Dus, gewoon het gesprek aangaan erover dat je erover nadenkt zangles te willen. Je bent nu 14, prima leeftijd om het te leren en lang van te genieten. Sowieso is nu zingen zonder instructies van een zang coach mogelijk slecht voor je stembanden en dat wil je niet.
Maar opzich, wat simpele zanglessen alleen al kunnen al results boeken waar je zelf voldoening uithaalt. En of je nu zanger wordt of niet (en ga voor die droom! serieus, ik heb echt te lang met faalangst vooruit geschoven om grootste plannen die me misschien wel fucking rijk kunnen maken. Je leven hangt van kennis, maar ook van geluk aan elkaar. En ookal heb je weinig kennis, als je veel geluk hebt kan je al een heel eind eindigen.