This is (not) my life
Ik zit met opgetrokken knieën op bed. Ik huil en het lukt net op tijd een harde snik te onderdrukken.
Ik val in slaap en als ik later wakker word en op de klok kijk is het 6 uur, we gaan zo eten.
Ik kijk naar mijn gezicht in e spiegel en ik zie een meisje met lang donkerblond haar en rood betraande ogen. Ik werk het zo goed mogelijk weg met make-up en loop naar beneden.
T staat in de keuken en komt naar me toe lopen en vraag :’Waarom heb je zoveel make-up op?’
Zwijgend ga ik aan de tafel zitten, pappa kijkt me boos aan en mamma ziet het. Ze probeert de sfeer wat op te beuren door te vertellen wat er vandaag in het winkelcentrum is gebeurd. Ik luister maar met een half oor. Ik probeer zo snel mogelijk te eten maar ik krijg geen hap door mijn keel. Ik snap niet hoe het kwam dat pappa zo was uit geflipt want ik had echt niets verkeerds gedaan.
Ik had de boodschappen gedaan op weg naar huis, de keuken opgeruimd, gestofzuigd en zelfs al de tafel gedekt.
T zat gulzig te eten en probeerde mamma de hele tijd te onderbreken om iets over voetbal te kunnen vertellen. Na het eten ruimde ik alles af en deed de afwas. Ik wilde zo snel mogelijk naar boven gaan om huiswerk te maken maar pappa trok me hardhandig de keuken uit.
Ík weet dat je het hebt gezegd’, zei hij. ‘Je gaat eraan ik ga je vermoorden!’ Een slag op mijn rug en nog een paar, ik weet niet meer hoeveel er volgde. Het laatste wat is zag was een schim die met een mes op mij afkwam.
Ok dank je wel ik wilde het misschein nog verder schrijven dat ze later weer wakker werd ofzo maar ik ben nog aan het twijfelen
JE zou het wat kunnen uitbreiden met betere aanduidingen van tijd en van plaats en ook de emoties van de karakters verder beschrijven, dan wordt het een kort verhaal.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.