Hi, toen ik 11 was ben ik erachter gekomen dan ik scoliose heb. Ik heb een 2 jaar met een brace om mijn rug gelopen, natuurlijk voelde ik mij daar niet heel erg prettig in, dus deed ik hem vaak af. Ook in de zomer was het te heet, ziekenhuis bezoeken liepen goed af, behalve op spreekuur. Ze begonnen over een operatie, en als ik ook maar iets daarover hoorde dat het misschien later wel van pas zou komen begon ik te huilen. Het klinkt misschien heel gek maar, ik ben gewoon bang als ik al die operatie moet dat ik dan niet meer wakker word. Als in dat ik de operatie niet overleef, ik weet zelf dat het bijna onmogelijk is maar toch blijf ik er over nadenken. Ik heb er nachtmerries over, ik praat er ook over met mijn moeder en die stelt me dan gerust maar, eigenlijk helpt dat niet. Ik ben gewoon bang, dat ik na die operatie niets meer kan. Niet meer dansen, rennen, normale dingen doen. Ik kan nou al bepaalde dingen niet meer, als ik die operatie krijg komen er 14 bouten in mijn ruggengraat. Ik moet daarna weer leren lopen, leren fietsen, leren rennen. Alleen dat gaat heel moeilijk. Niemand begrijpt mijn angst, ik voel me anders dan de rest.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.