Ja, dat van te direct zijn heb ik ook. Als ik een berichtje zend en ik lees het een dag later terug, denk ik ook dikwijls: oei, moest dat nu zo bot? Maar zo voelt het niet terwijl ik het schrijf, het voelt dan gewoon nuchter en realistisch. Dan krijg je soms harde reacties terug. Nu probeer ik er speciaal op te letten dat ik "zacht" schrijf, maar het is nog te hard.
Ik slaap met een pamper, wel van andere merken, maar alle luiers met plakkertjes noemen wij pampers. Broekjes noemen wij pullups. pampers lekken veel minder dan pullups. En daarover een spannende onderbroek om goed te blijven zitten. En dan een pyjama of onesie.
Op reis vind ik ook genant, vooral als mijn moeder aan die mensen van het hotel gaat vragen om een waterdicht onderlaken op mijn bed te leggen, omdat ik nog in bed plas (en dan wijst ze gewoonlijk naar mij). Dan sta je daar met vuurrode kop, en wil je liever in de grond zinken. Maar ze hebben in het hotel liever dat je het op voorhand eerlijk zegt. Een kuisvrouw zei eens tegen ons ma dat er veel zijn van mijn leeftijd die nog in bed plassen, meestal niet iedere nacht, maar wel een paar keer. Ze dacht ongeveer 1 op 6 (en zij moet de lakens verschonen, dus ze kan het weten). En 1 op 20 bijna iedere nacht of om de paar nachten. Maar ze wist niet of die dat thuis ook deden, of alleen op reis, omdat ze dan langer opbleven, meer dronken, en vermoeider waren. Ze had er de pest aan als ze niet op voorhand verwittigd werd. Trouwens, anders zouden er in de supermarkten ook geen rekken van 10m vol pampers liggen, ook grote maten.
Mijn beste vriendinen weten het van als ze bleven slapen. En op school weet 1 meisje uit mijn klas het ook, omdat we op schoolreis samen in een aparte kamer gelegd werden, omdat zij toen ook nog in bed plaste (maar dat was nog voor corona). En onze gymlerares van toen, die meeging. Voor de rest weet niemand het van mij denk ik.