Hai, ik ben een student van de Breda University of Applied Siences. Ik had een vraagje. Ik zou graag willen weten, stel dat er een groep zou komen met gehandicapten en studenten uit de buurt die samen komen en leuke dingen gaan doen, zouden jullie daar behoefte aan hebben? en zo ja, Wat zou voor jullie dan belangrijk zijn om terug te zien in zo een groep? ( Bijvoorbeeld, jezelf kunnen zijn, nieuwe connecties of juist veel activiteiten ondernemen, iets bijdragen aan de maatschappij, noem maar op) alvast bedankt. :)
2 reacties
19 jaar
2 jaar geleden
Wat een vage vraag. Wat bedoel je met 'een groep'? Een woongroep, leefgroep of gewoon een los zand verband waar er activiteiten worden aangeboden om gehandicapten en studenten samen te brengen? Of heb je het over gehandicapte studenten? En wat voor handicaps dan? Fysiek of mentaal? Er zijn nogal wat factoren die meer duidelijkheid vragen voor iemand hier een zinnig antwoord op kan geven. Oh, en wat is je doelgroep waar je een antwoord van wil krijgen?
22 jaar
2 jaar geleden
Wat bedoel je met gehandicapten? Mensen met lichamelijke handicaps zoals aangeboren vervormingen of amputaties, maar die intellectueel volledig normaal zijn? Of mentaal gehandicapten: lichamelijk normaal maar mentaal het niveau van een peuter of nog minder? Dat is een groot verschil.
Ik kan met beiden goed overweg als het kort occasioneel contact is, voor een babbel en een kopje thee of zo. Maar als ik daar permanent tussen zou moeten zitten, van 's morgens tot 's avonds, dag-in dag-uit, dan zou ik dat teveel als een rem en een last voelen. Een blok aan mijn been, bij wijze van spreken.
En wat bedoel je met leuke dingen doen? Met zwaar mentaal gehandicapten kan je vrijwel niets doen, hooguit wat puur fonetisch zingen of met een zachte bal naar elkaar gooien, want meer kunnen die niet. Je kan er niet eens mee praten, hooguit wat simpele kleutertaal. (Ik heb naast een tehuis voor zulke mensen gewoond, en die kwamen dikwijls bij ons.) Met lichamelijk gehandicapten kan je wel op normaal niveau praten en gezelschapspelletjes spelen, maar vrijwel niets lichamelijks doen.
Dus voor mij hoeft het niet. Maar ik woon in Vlaanderen, niet in Breda, dus laat je daardoor niet tegenhouden.
Ik kan met beiden goed overweg als het kort occasioneel contact is, voor een babbel en een kopje thee of zo. Maar als ik daar permanent tussen zou moeten zitten, van 's morgens tot 's avonds, dag-in dag-uit, dan zou ik dat teveel als een rem en een last voelen. Een blok aan mijn been, bij wijze van spreken.
En wat bedoel je met leuke dingen doen? Met zwaar mentaal gehandicapten kan je vrijwel niets doen, hooguit wat puur fonetisch zingen of met een zachte bal naar elkaar gooien, want meer kunnen die niet. Je kan er niet eens mee praten, hooguit wat simpele kleutertaal. (Ik heb naast een tehuis voor zulke mensen gewoond, en die kwamen dikwijls bij ons.) Met lichamelijk gehandicapten kan je wel op normaal niveau praten en gezelschapspelletjes spelen, maar vrijwel niets lichamelijks doen.
Dus voor mij hoeft het niet. Maar ik woon in Vlaanderen, niet in Breda, dus laat je daardoor niet tegenhouden.
Plaats je reactie