Een beetje ouderwets is het wel. Wil je je hele leven maar met één en dezelfde persoon seks? Wat als hij achteraf een saaie kloot blijkt te zijn in bed? Misschien kom je er dan ineens achter dat jullie toch niet zo goed bij elkaar passen als in je fantasie (want dat is het zonder ervaring). Bovendien ontzeg je jezelf dan een compleet aspect van je leven, wat ik toch zeker niet onbelangrijk zou willen noemen. Het zijn meestal religies die mensen hersenspoelen met dit soort ideeën, met de pretentie dat 'god' dit tegen hen heeft gezegd ('god' praat opmerkelijk genoeg exclusief met (oude) mannen, die dan weer vertellen wat wij moeten doen). Die mannen hebben dus zo hun eigen redenen om iets te willen. Al is het maar om zeker te zijn dat hun vrouw 'puur' is en ze geen ervaring heeft om de prestaties van de man te vergelijken, of nog erger, zwanger is van de concurrentie. Dat soort ideeën zijn tegenwoordig achterhaald (hoewel het via de achterdeur weer binnenkomt). Vrouwen hebben gelijke rechten, en met goede voorlichting en voorbehoedmiddelen kun je seks hebben zonder nadelige gevolgen. Dus die verouderde ideeën gaan niet meer op. Overigens vind ik wel dat je alleen moet trouwen als je voortaan monogaam wilt zijn (gewoon een kwestie van afspraken maken en eerlijkheid), maar ik zou je toch echt aanraden om vóór die tijd eerst een beetje van het leven te genieten. Je bent maar één keer jong! En je doet degene waarmee je uiteindelijk trouwt er ook een plezier mee om dit nu te doen, en niet tijdens een midlifecrisis als je 15 jaar getrouwd bent, omdat je ineens beseft dat je niks hebt meegemaakt in je leven (er zijn boeken volgeschreven over dit onderwerp, dus kies maar). Je hoeft heus niet perse helemaal los te gaan als je daar geen zin in hebt, maar geniet gewoon nog even van het leven zolang het kan. Ga op letterlijk en figuurlijk op reis vóór je je vastlegt aan één persoon en een stel kinderen. Spijt over een gemiste kans is 100x erger dan rode wangen van iets 'geks' wat je wél gedaan hebt. ;)