De eerste keer was inderdaad pijnlijk. Niet voorbereid, gewoon op ingeving want we hadden het altijd al vermeden maar na het zien van een filmpje op Insta had mijn vriend zo een goesting gekregen dat we het geprobeerd hebben. Sperma als glijmiddel, niet aan te raden; een pijnlijke flop. Het weekend nadien had hij glijmiddel mee en dat was meteen een heel stuk beter.
Er van genieten: dat varieert. Ik word liever genomen als dat ik neem, en mijn vriend andersom. Dus dat komt goed uit. Soms wisselen we. Hoe we het doen bepaald veel voor de belevenis; zowel naar standje toe als naar ingesteldheid. Nemen we er echt de tijd voor, of eerder een vlugge afsluiter, of gewoon om nog eens te doen.
Voor Kerstmis kreeg ik van mijn kotgenote een rubberen piemel cadeau. "Voor als ik mijn vriend te erg mis", want ik praat veel over hem. Die heeft twee maanden stof liggen vergaren (de piemel, niet mijn vriend). Verleden week dik, zeer erg bijzonder dik tegen mijn goesting een gesprek gehad met mijn 'vader'. Ik was zo een stressbom nadien dat ik gene blijf wist met mezelf en zo naar de warmte van mijn vriend verlangde dat ik die rubberen piemel een kans gegeven heb, want met aftrekken lukte het me niet om de stress kwijt te geraken. Een complete flop: zo een ding komt in de verste verte niet in de buurt van hoe het voelt om door mijn vriend verwend te worden, niks klaarkomen. De dag nadien ook niet. Afgelopen weekend kon mijn vriend niet op van de verbazing, zo broodnodig wou ik hem in mij voelen. Wou ik voelen hoe hij in mij klaarkwam. En toen pas was mijn stress weg.