Ja, vroeger af en toe. Niet vaak, wellicht 2 of 3 keer per jaar. Ook best willekeurig iedere keer met wie. Soms een klasgenoot, soms een collega. Soms een niet bestaande meid die mijn brein heeft verzonnen. Dan was het gewoon een zalige vrijpartij totdat ik wakker werd en me besefte dat ik nog steeds alleen was.
Indien het iemand was die echt bestond in mijn leven en niet enkel een verzinsel van mijn hersenen was, dan was het erg ongemakkelijk de komende dag of dagen als ik bij haar in de buurt kwam. Voelde erg vreemd, bijna schaamtelijk. Ook al is er niks schaamtelijks aan. Wel vreemd voelde het nog altijd
JJ