Hey Ik herinner me nog dat ik naar de basis school ging en werd alleen maar gepest en zat altijd alleen.elke keer als ik thuis kmore kwam vroeg m'n vader hoe het was op school en begon ik te huilen.m'n vader werd na een tijdje zó boos dat we besloten te verhuizen en ik dacht dat het daarna wel over ging maar dat had ik verkeerd gedacht dus.op mijn nieuwe school ging het nog verder dan op mijn oude school.nu ik op de middel bare school zit word ik nogsteeds gepest door buurt genoten of mensen op scouting omdat ik dom ben en op een praktijk school zit,omdat ik dik ben,omdat ik lelijk ben,omdat ik een maniac en Directioner ben en omdat ik hou van fanfics over mainstreet.m'n vriendinnen zeggen dat ik super populair ben maar ik geloof het niet meer,ik was het zat en begon mezelf te snelden om d pijn van het negen jaar gepest te zijn en nog steeds te worden gepest een beetje te kunnen vergeten maar gelukkig merken de mensen het nooit.ik haat het om gepest te worden.ik haat het om een Directioner te zijn,ik haat het om een maniac te zijn,ik haat mezelf,ik haat het om niks meer te mogen eten van mezelf omdat ik moet afvallen en ik haat het om te dromen over een leven zonder al deze stress en narigheid,ik haat het om televen
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.