Bericht aan mijn pesters. (Mss lezen ze dit ooit.)

Hallo allemaal. Jullie vragen zich wss af wrm ik nu iets van me laat horen. Wel mijn leven is op dit moment op punt. Ik heb verschrikkelijke jaren achter de rug en dit is een afsluiting van alles. Ik doe dit omdat ik hoop nu velen van jullie werken en mss volwassen geworden zijn, jullie gaan nadenken over wat jullie bij iemand hebben aangericht. Ik hoop dat als jullie ooit kinderen hebben dat jullie kind niet het zelfde meemaakt als dat ik heb meegemaakt. En dat jullie niet machteloos hoeven toe te kijken als dat mijn ouders moesten doen. Jaren ben ik gepest geweest door jullie! En weet 1 iemand eigelijk waarom? Was ik niet knap genoeg, te dik, te dom, te slim, te mooi, verkeerde kledij, verkeerd geloof,...? Is er een reden? Was er een reden dat jullie achter mijn rug roddelde, dat jullie me voor heel de gang kutwijf noemde, dat ik werd geduwd of uitgelachen...? Jullie gaan mss voort met mooie herinneringen aan de schooltijd. Maar voor mij was de schooltijd een ramp. Wat zeg ik, een echte hel. Mijn schooltijd, heeft me voor de rest van men leven getekend. Het heeft er voor gezorgd dat ik in behandeling ben moeten gaan afgelopen jaren bij psychiaters, psychologen, dat ik antidepressiva moet nemen omdat het me zo ver zat dat ik in spoed opgenomen ben voor zm. Hebben jullie 1x hieraan gedacht? Wat het kan aanrichten? Ik denk niet dat jullie slecht zijn, maar wrm jullie dit deden is voor mij nog steeds een groot raadsel. Ik verwacht nu geen excuses, mss een jaar terug wel, maar nu weet ik dat ik veel meer waard ben dan dat jullie me lieten geloven. Het enigste wat ik hoop dat jullie nu even stilstaan bij wat er gebeurd is en ja, mss een traantje wegpinken uit medegevoel? Maar ik hoop uit het diepst van mijn hart, dat 1 van jullie, of familie van jullie of je bloed eigen kind dit niet hoeft mee te maken. Want het is een litteken die heel je leven lang pijn doet. 1 ding vraag ik me af. Durf jij te zeggen tegen iemand, ja ik was DE PESTKOP? Mvg